Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019

ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ_Αναστασία Γούλα


Παρ’ όλο που πέρασε πάνω από μισός χρόνος από το τέλος της δράσης, εξακολουθώ να τη σκέφτομαι με τον ίδιο ενθουσιασμό και την ίδια -ή και μεγαλύτερη- νοσταλγία.
Δύο υπέροχες εβδομάδες, μακριά από τις μεγαλουπόλεις, τα κινητά και το άγχος, ήμασταν “εμείς και εμείς”, μία μεγάλη παρέα που δούλευε, τραγουδούσε και γελούσε μαζί. 
Εννοείται, στη συνύπαρξη 27 ατόμων δεν ήταν όλα ρόδινα ούτε εύκολα. Όλα αυτά όμως είναι αναπόφευκτα και ανθρώπινα και προσπαθώ να κρατάω μόνο τα θετικά. Προσωπικά, νιώθω ότι στη δράση γέμισα τις μπαταρίες μου και έζησα στο εδώ και το τώρα, γι’ αυτό και έφυγα πολύ γεμάτη από εκεί. 
Επίσης, νιώθω ότι δοκίμασα τα όρια και τις αντοχές μου, πράγμα που θεωρώ πολύ σημαντικό. Για να είμαι ειλικρινής, ποτέ δεν περίμενα ότι θα κάνω τόσο κουραστική δουλειά με τόση πολλή όρεξη! Όταν όμως βρίσκεσαι εκεί, σε μία ομάδα γεμάτη φίλους και σε ένα πανέμορφο τοπίο που δυστυχώς καταστρέφεται καθημερινά, πεισμώνεις και η ενέργεια εκτοξεύεται στα ύψη. 
Για όλα αυτά λοιπόν -και για ακόμη περισσότερα-  ο εθελοντισμός στην Κερκίνη ήταν μία μοναδική εμπειρία που μας έμαθε και μας προσέφερε πολλά. 
Το κυριότερο μάθημα για εμένα ήταν ότι δε χρειαζόμαστε πολλά για να περάσουμε όμορφα: απλή ζωή, καλή παρέα και έναν στόχο: να βελτιώσουμε, ο καθένας με τον τρόπο του, τον κόσμο στον οποίο ζούμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου